Blog: bezoekers schrijven brieven vanuit de Oudheidkamer

Door Nieteke Roeper, vrijwilligster Oudheidkamer

Stel je eens voor om een relatie te hebben met iemand waarvan je regelmatig meer dan een jaar niets hoort! Voor een zeemansvrouw in de 18e eeuw was dat heel normaal. Dit jaar besteedden we in de Oudheidkamer extra aandacht aan de brieven van Aagje Luijtsen en de VOC -reizen van haar man Harmanus Kikkert. De gekaapte en teruggevonden brieven uit het einde van de 18e eeuw zijn een heel bijzonder en uniek bezit. Het is bovendien al bijzonder dat Aagje kon schrijven. Dat was in die tijd niet vanzelfsprekend en zeker niet voor meisjes.

Van hand tot hand

Wanneer er schepen van de Reede van Texel vertrokken, gaf Aagje haar brief mee. Zoals men dat noemde: ‘Met vriend die God geleide’. Zo’n brief ging van het ene schip naar het andere over, of men legde de brief bijvoorbeeld in Zuid Afrika in een postbus. Dan kon Harmanus kijken of er post voor hem was als hij langs kwam. Je begrijpt dat er heel veel tijd overheen kon gaan voor hij de brief ontving. Dat gold natuurlijk ook voor de retourpost met het antwoord aan Aagje.

Lang wachten

Aagje was thuis met de kinderen en Harmanus ver weg, onderweg naar Indië, China of Japan. Dat is nu wel anders met onze facebook, skype, app en e-mail. Wij kunnen ons nauwelijks voorstellen hoe het voelt om zo lang op een bericht te wachten.

Zelf brieven schrijven

De bezoekers van de Oudheidkamer kregen dit seizoen de mogelijkheid zelf te schrijven zoals Aagje dat deed. Ze konden aan de antieke ronde tafel in de achterkamer een brief schrijven met ganzenveer en inkt. Deze werd ‘gepost’ in een speciale brievenbus en na geruime tijd door ons naar de geadresseerde verzonden. Het was leuk om te zien hoe de mensen geconcentreerd lange brieven zaten te schrijven. Ook kinderen schreven aan opa en oma, of aan zichzelf. Men leefde zich echt in. De entourage van de Oudheidkamer hielp daarbij: het brengt je in de sfeer van het verleden.

Verzegeld op de bus

Wij hebben de enveloppen verzegeld en verzonden. De laatste brieven zijn vorige week met de schepen Schulpengat en Wagemaker meegegeven. Van een eerdere zending is een deel al aangekomen en hebben we leuke reacties ontvangen. Er zijn brieven op weg naar Nederland, België, Oostenrijk, Duitsland, Frankrijk en zelfs naar Canada en Australië. We hopen dat er onderweg niet gekaapt wordt. Dan kan het wel weer twee eeuwen duren voor de brieven boven water komen!